DE WIJDERE WERELD VAN WATER

Een wetenschapper, begeleid door een pianiste geeft een lezing over het planetair belang van water. In de loop van zijn verhaal verliest hij zich in gedachtensprongen en associaties rond het thema ‘water’. Een motief van Andersen, Het tinnen soldaatje, vormt de dunne rode draad van het betoog. De bootreis die het soldaatje maakt, gaat via prehistorische en antieke waterwerelden, over grote mythische stromen en langs homerische kusten. De betekenisoverdracht via woorden gaat langzaam op in pure klanksemantiek en ritmische structuren. De preverbale, emotionele geest die in het betoog van de verteller schuilgaat groeit dan uit tot een fuga voor piano en spreekstem. Ritmiek vervangt logica, rede loopt uit in gevoel. De finale is een lang aangehouden, met kleine variaties doorstroomd, oceanisch slotakkoord.